Wegner zamieszkał w Warszawie i kontynuował działalność pod szyldem R. Wegner, Księgarnia Wydawnicza. W pierwszym rzędzie podjął akcję ratowania zasobów wydawnictwa w Poznaniu. Pierwsze próby podjęte m.in. przez księgarza i wydawcę Gustawa Tetzlawa nie udały się. Wegner zwrócił się więc o pomoc do Stefana Szpingera, który wcześniej skutecznie zorganizował wysyłkę zbiorów poznańskiej Drukarni i Księgarni św. Wojciecha transportem kolejowym do Warszawy. Wszystkie materiały z magazynu Wydawnictwa Polskiego były zarekwirowane przez Niemców i przeniesione w nieładzie do magazynu kolejowego. Całość została zajęta przez Bank Niemiecki, który przejął przedwojenny kredyt wydawnictwa. Wegner zdołał szybko spłacić dług, odzyskując możliwość dysponowania zasobami magazynu, a Szpinger z dużym trudem uzyskał zgody Propaganda Abteilung, Presse Amt i gestapo na wywóz książek. Warunkiem zgody gestapo było przy tym osobiste zobowiązanie się Szpingera do uporządkowania zbiorów po przewiezieniu do Warszawy i wydanie władzom niemieckim pozycji znajdujących się w spisie książek zakazanych. Transport do Warszawy przeprowadzony został przez firmę przewozową C. Hartwig.