Stary dworzec kolejowy w Katowicach – zespół zabudowy dworca kolejowego stacji Katowice, położony przy ulicach Dworcowej i św. Jana w Katowicach, na terenie dzielnicy Śródmieście. Wybudowany został w latach 50. XIX wieku, po czym był kilkukrotnie przebudowywany. Reprezentuje cechy stylów neoklasycyzmu, modernizmu i secesji. Przez dziesięciolecia był jednym z najważniejszych obiektów kolejowym Górnego Śląska, lecz po II wojnie światowej okazał się za mały i podjęto decyzję o budowie nowego dworca, który został oddany do użytku w 1972 roku.
Historia
mały|lewo|Gmach starego dworca kolejowego w Katowicach powstały w 1859 roku, ukazany w swojej pierwotnej bryle
Początki kolei w Katowicach sięgają lat 30. i 40. XIX wieku. Wówczas to w 1836 roku rozpoczęto projektowanie trasy łączącej Wrocław z Górnym Śląskiem, która początkowo miała omijać Katowice. Zmieniło się to za sprawą Franza von Wincklera, który ulokował w Katowicach zarząd swych dóbr. Linię kolejową, którą wybudowała Kolej Górnośląska, oddawano do użytku etapami, z czego odcinek Świętochłowice – Katowice – Mysłowice 3 października 1846 roku.