Wyrak karłowaty (Tarsius pumilus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny wyrakowatych (Tarsiidae).

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisali w 1921 roku amerykańscy zoolodzy Gerrit Smith Miller i Ned Hollister nadając mu nazwę Tarsius pumilus. Miejsce typowe to góra Rano Rano, południowy Celebes, Indonezja. Holotyp to skóra i czaszka dorosłej samicy (sygnatura USNM 219454) ze zbiorów Narodowego Muzeum Historii Naturalnej; okaz zebrany 31 grudnia 1917 roku przez Henry’ego Ravena.

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

Etymologia Tarsius: tarsos „stęp”. pumilus: „karzeł”.

Zasięg występowania Wyrak karłowaty występuje w środkowym i południowym Celebes (znany tylko z gór Rano Rano i Latimojong); populacje ewidentnie rozproszone na odosobnionych szczytach górskich.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) około 9,7 cm, długość ogona 20–21 cm;