Potas (K, ) – pierwiastek chemiczny z grupy metali alkalicznych o liczbie atomowej 19.
Odkrycie Metaliczny potas odkrył i wyodrębnił w 1807 roku Humphry Davy poprzez elektrolizę stopionego wodorotlenku potasu przy użyciu nowo wynalezionego ogniwa galwanicznego. Potas był pierwszym metalem wyizolowanym przez elektrolizę. Polską nazwę zaproponował Filip Walter.
Występowanie, izotopy Głównymi minerałami są sylwin, sylwinit, karnalit, kainit, langbeinit i różne glinokrzemiany.
Trwałe są izotopy oraz . Ważnym nietrwałym izotopem jest słabo promieniotwórczy , z którego, zależnie od sposobu przemiany, powstaje lub . Przemiana w argon jest wykorzystywana w datowaniu skał i minerałów metodą potasowo-argonową.
Izotop 40K, pomimo dość długiego czasu połowicznego rozpadu (1,277 mld lat) jest na tyle powszechny w przyrodzie (0,0117% zawartości całego potasu), że stanowi największe źródło promieniowania pochodzącego od wewnątrz organizmów. Przykładowo w ciele człowieka daje on 4000 rozpadów (β lub γ) i jest to obok węgla 14C (również ok. 2600-4000 Bq) największa wartość, przy czym rozpady 40K są relatywnie wysokoenergetyczne, więc dawka promieniowania wynikająca z jego rozpadu jest największa.