thumb|right|200px|Sum elektryczny (Malapterurus electricus) Narządy elektryczne – parzyste narządy występujące u niektórych ryb umożliwiające wytwarzanie i wyładowywanie energii elektrycznej. Wyewoluowały niezależnie u kilku grup ryb chrzęstno- i kostnoszkieletowych, z których obecnie żyją drętwy, raje, strętwy, mruki i sum elektryczny. Już w starożytności znano elektryczne właściwości ryb z rodzajów Torpedo i Malapterurus. Obecnie znanych jest kilkadziesiąt gatunków ryb elektrycznych.
Budowa thumb|right|200px|Gymnarchus nilowy (Gymnarchus niloticus) Zbudowane są z płytek-komórek nazywanych elektrocytami ułożonych w szeregi na zasadzie baterii ogniw galwanicznych i oddzielonych galaretowatą tkanką. Pojedyncza komórka generuje napięcie rzędu dziesiątych części wolta. Jeden szereg może zawierać kilka tysięcy elektrocytów, których napięcie jest sumowane.
Położenie i pochodzenie Narządy elektryczne umiejscowione są w różnych okolicach ciała ryb. Różne jest też ich powstawanie.
U drętwokształtnych (drętwy) narządy elektryczne znajdują się pomiędzy głową a płetwami piersiowymi, symetrycznie po bokach czaszki i skrzeli. Powstają z mięśni skrzelowych i mają nerkowaty kształt. Stosunek ich masy do masy ciała ryby wynosi 1:3,64.