Architektura Monumentalna świątynia jest dwukondygnacyjna. Na poziomie sutereny znajduje się mała kaplica i inne pomieszczenia parafialne. Natomiast główna kaplica znajduje się na wysokim parterze. Jest ona jednonawowa o charakterze halowym. Nad jej wejściem znajduje się chór do którego prowadzą schody dwubiegowe powrotne, znajdujące się po prawej stronie od wejścia. Chór wsparty jest podwójną kolumnadą. Kaplice pokrywa strop kasetonowy. Długie i wąskie okna witrażowe przedstawiają prosty motyw kwiatowy.
Portal kościoła jest znacznie wysunięty od fasady. Do wnętrza prowadzą potrójne drzwi dwuskrzydłowe. Ściany okładane są cegłą o wątku polskim (gotyckim). Świątynia skierowana jest na południe. Od strony zachodniej znajduje się wejście boczne do głównej kaplicy z podjazdem dla wózków. Elewacja zachodnia wsparta jest licznymi lizenami. Wschodnia natomiast urozmaicona jest ryzalitami narożnymi i środkowymi. Ta część budowli to pomieszczenia zamieszkane przez księży. Kościół pokrywa dach dwuspadowy.
Powierzchnia zabudowy świątyni to 2550 m², kubatura to 49 tys. m³. Wielkością przewyższa wrocławską katedrę pw. św.