Henri Barbusse wym. // (ur. 17 maja 1873 w Asnières-sur-Seine, zm. 30 sierpnia 1935 w Moskwie) – francuski pisarz, dziennikarz i komunista.
Sławę przyniosła mu powieść Ogień, oparta na jego doświadczeniach z okresu I wojny światowej. W sposób realistyczny ukazuje on w niej swoją nienawiść do militaryzmu. Książka ta zdobyła Nagrodę Goncourtów. W swoich kolejnych utworach prezentuje bardziej rewolucyjny punkt widzenia, a także swoją przychylność dla idei bolszewizmu, rewolucji październikowej a później stalinizmu. W 1923 wstąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej. Podróżował po Związku Radzieckim. Był członkiem założonej w 1927 Ligi przeciw Imperializmowi. Został pochowany na paryskim cmentarzu Père-Lachaise.
Dzieła L’Enfer (1908) (wyd. pol. Piekło 1919) Le Feu (Journal d’une escouade) (1916) (wyd. pol.Ogień: pamiętnik oddziału w okopach 1919) Carnets de Guerre Paroles d’un combattant. Articles et discours 1917-1920 (1917) Clarté (1919) L’Illusion (1919) Pleureuses (1920) Nous autres (1921) Le Couteau entre les dents (1921) Les Enchaînements (1925) Les Bourreaux (1926) Jésus (1927) Manifeste aux Intellectuels (1927) Faits divers (1928) Voici ce que l’on a fait de la Géorgie (1929) Élévation (1930) Ce qui fut sera (1930) Russie (1930) Zola (1932) Staline.