Pierwsza sesja Sobór rozpoczął się 11 października 1962 r. Jego inauguracją był ingres 2540 ojców Soboru do bazyliki Świętego Piotra, a następnie uroczysta msza święta do Ducha Świętego, którą celebrował dziekan kolegium kardynalskiego Eugène Tisserant. Ojcowie Soboru złożyli wyznanie wiary i wysłuchali przemówienia Jana XXIII. Uroczystość transmitowana była przez liczne stacje telewizyjneBohdan Bejze, Sobór Watykański II [w:] Zbigniew Pawlak (red.), Katolicyzm A_Z, wyd. III, Łódź 1989, s. 424, .. mały|264x264px|„Pierścień soborowy” podarowany przez Pawła VI w 1965 r. biskupom, którzy brali udział w Soborze Watykańskim II Pierwsza sesja soborowa została otwarta przez Jana XXIII 11 października 1962 r. i trwała do 8 grudnia tegoż roku. 13 października zebrało się pierwsze robocze posiedzenie, ale dopiero trzy dni później, 16 października, Sobór głosował na członków, którzy mieli wejść w skład dziesięciu komisji roboczych. W następnych dniach głosowanie zostało ostatecznie zatwierdzone przez Jana XXIII, który uzupełnił komisje poprzez wyznaczenie jeszcze 90 dodatkowych członków. Chciał on m.in. wzmocnić obecność w komisjach przedstawicieli episkopatów słabiej reprezentowanych, np. z Polski, Szwajcarii, Irlandii, Portugalii i Afryki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sobór watykański II · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.