thumb|Hippolyte Bernheim (1837-1919) Hippolyte Bernheim (ur. 1837 w Miluzie, Alzacja, zm. 1919 w Nancy, Francja) – francuski lekarz i neurolog.

Bernheim studiował na uniwersytecie w Strasburgu, gdzie w 1867 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W tym samym roku został lektorem na uniwersytecie.

Kiedy w 1871 roku w wyniku wojny francusko-niemieckiej Strasburg został zajęty przez Niemców, Bernheim powrócił do Nancy – na tamtejszym uniwersytecie otrzymał profesurę.

Gdy w 1880 roku na wydziale medycznym zaczęto wykładać hipnozę, Bernheim, oczarowany nową dziedziną, niebawem stał się wiodącym badaczem tego zjawiska, dotychczas znanego jedynie jako sztuczka. Bernheim sprzeciwił się panującym wówczas poglądom, że tylko histerycy ulegają wpływowi hipnotycznemu. Uważał, iż hipnoza to normalne zjawisko niepatologiczne pojawiające się w formie reakcji na sugestię, że nie ma ona – w przeciwieństwie do panujących wówczas poglądów – nic wspólnego z magnesem i metalami.

W 1882 roku Bernheim asystował w pracach nad badaniem hipnozy prowadzonych przez Ambroise'a-Auguste'a Liébeaulta;