Ze względu na potrzebę zmian personalnych w składzie Zgrupowania nr 2 wchodzącego w skład 10 DP, jego dowództwo od płk. Jerzego Grobickiego wyznaczonego na dowódcę Kresowej Brygady Kawalerii przejął ppłk. Feliks Kopeć dowódca 1 pkaw. KOP. Po odpoczynku w lesie Zygmuntów i uzupełnieniu amunicji 4 września, batalion był gotowy do dalszych działań na stanowiskach obronnych na odcinku Woźniki-Pstrokonie na linii rzeki Warty. Wieczorem 4 września oddziały niemieckie zdobyły przyczółek na odcinku 30 pułku piechoty w rejonie Bielenia oraz opanował wzgórze 185 z wiatrakiem. Nocny kontratak 4/5 września 1 pkaw. KOP i batalionu ON „Wieluń I” częściowo wyparł oddziały niemieckie, lecz wzg. 185 i wał przeciwpowodziowy na Warcie pozostały w rękach niemieckich. Rano 5 września do drugiego kontrataku wyznaczony został batalion ON „Wieluń II” wspartego czołgami 92 samodzielnej kompanii czołgów rozpoznawczych. Natarcie batalionu miało na celu zdobycie wzg.185 i wsi Zagórzyce. Kontratak strzelców ON i tankietek załamał się w silnym ogniu niemieckiej artylerii i broni maszynowej. Batalion ze stratami osobowymi i tankietkami wycofał się na pozycje wyjściowe leżące na skraju lasów Piaski-Marcelów. Wśród poległych znaleźli się por. Tadeusz Żabicki dowódca 2 kompanii ON „Osjaków”, plut. pchor. rez.