Jan Gotfryd Theiner herbu Pszczyna (ur. listopad 1793 w Pszczynie, zm. 10 grudnia 1828 w Warszawie) – lekarz warszawski, luteranin, urzędnik zdrowia 1 klasy Armii Księstwa Warszawskiego, uczestnik kampanii rosyjskiej Napoleona.
Życiorys
Był synem Jana Henryka i Zofii z Kosmelów, więcej nic nie wiadomo o jego wczesnych latach. Medycynę studiował zapewne we Wrocławiu, a dyplom doktora medycyny i chirurgii uzyskał w 1811 w Berlinie. W sierpniu tego roku, już jako lekarz, wstąpił do 16 Pułku Jazdy Armii Księstwa Warszawskiego. W 1812 wziął udział w wyprawie na Moskwę Napoleona. 20 października 1819 otrzymał Krzyż Złoty Orderu Wojskowego Polskiego – świadectwo nr 550. Po zakończeniu wojen napoleońskich osiadł w Warszawie i pozostając najwyraźniej nadal lekarzem wojskowym prowadził także praktykę prywatną, lecząc ubogich bez wynagrodzenia. W roku 1820 założył wraz z innymi stołecznymi lekarzami Towarzystwo Lekarskie Warszawskie, pozostając do śmierci jego sekretarzem.
W roku 1826 otrzymał za zasługi dla wojska szlachectwo z herbem Pszczyna. Ok. 1814 poślubił Annę z Schoesmanów (1795–1832) i miał dwóch synów, z których Feliks (1816–1836) w wieku lat 15 ukończył Liceum Warszawskie i w wieku lat 20 po studiach lekarskich w Berlinie uzyskał doktorat medycyny.