Koronowski Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Koronowo”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Koronowski Batalion ON sformowany został na podstawie rozkazu dowódcy Okręgu Korpusu nr VIII L.dz.2284/Tjn./ON/39 z 2 kwietnia 1939, w składzie Pomorskiej Brygady ON na podstawie etatu batalionu ON typ „S”. Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Koronowskiego batalionu ON był 61 pułk piechoty w Bydgoszczy.
Organizacja i formowanie Rozkazem organizacyjnym dowódcy OK nr VIII L.dz.257/Tjn./ON/39.R115 z dnia 17 czerwca 1939 określono organizację, skład personalny batalionu. Na tej podstawie do batalionu dostarczono uzbrojenie. Głównie francuskie wycofane z jednostek wojska stałego, w postaci: kb wz. 1907/15 wraz z bagnetami - 500 szt., rkm Chauchat (Chauchard) wz. 1915 - 6 szt. garłacze karabinowe V.B. - 6 szt., ckm Hotchkiss wz. 1914 - 18 szt., moździerze Stockes-Brandt wz. 1918 - 2 szt. oraz stosowną amunicję do niej. Zmobilizowano ponad 700 żołnierzy. 24 sierpnia batalion zostaje „skrzyknięty” i zmobilizowany. W każdej z kompanii batalionu po 3 ckm wz. 1914 w każdym z dwóch plutonach ckm, łącznie 6 szt., dwa plutony strzeleckie w każdym 1 rkm wz. 1915.