W trakcie walk patrol podoficerski zlikwidował gniazdo broni maszynowej oddziału niemieckiego, zlikwidowano 4 żołnierzy niemieckich i zdobyto 2 karabiny maszynowe, które wykorzystano w dalszych walkach. Z uwagi na okrążenie batalionu i wyczerpaniu możliwości dalszej walki batalion zmuszony został do poddania się do niemieckiej niewoli. Duża część żołnierzy 3 kompanii ON „Grodzisk” na czele z trzema oficerami kompanii wymknęła się z okrążenia i usiłowała przedrzeć się do Warszawy. Poprzez Grodzisk Mazowiecki w potyczkach z patrolami wroga kompania dotarła do Milanówka, tam stoczyła ciężki bój, w wyniku którego część żołnierzy poległa na czele z dowódcą kompanii ppor. Aleksandrem Handke, część jako ranni dostali się do niemieckiej niewoli jak ppor. Kokot.
Organizacja i obsada personalna dowództwo batalionu i pododdziałów: dowódca batalionu – kpt. Leon Łagan adiutant batalionu – ppor. rez. Hipolit Jan Rękosiewicz lekarz batalionu - sierż. pchor. lek. rez. Henryk Sobecki dowódca plutonu przeciwpancernego - ppor. rez. Józef Kośmider (od 1 IX 1939) dowódca 1 kompanii ON „Opalenica” - ppor. Józef Serdecki dowódca I plutonu - ppor. rez. Józef Borkowski dowódca II plutonu - ppor. rez. Dalaszyński dowódca III plutonu - ppor. rez. Michalski dowódca plutonu ckm - st. sierż.