Łąki Nowohuckie – obszar łąk znajdujący się w Krakowie pomiędzy centrum Nowej Huty a wiślanym wałem przeciwpowodziowym. W 2003 roku został uznany za użytek ekologiczny. Obszar użytku wynosi 57,17 ha.
Położenie Łąki Nowohuckie znajdują się na terenie dzielnicy XVIII Nowa Huta. Jest to rozległe obniżenie terenu, oddzielone od centrum Nowej Huty kilkunastometrową skarpą. Północną granicę użytku stanowi krawędź stoku. Powyżej znajdują się: osiedle Na Skarpie, osiedle Centrum E, Nowohuckie Centrum Kultury i Szpital Specjalistyczny im. Stefana Żeromskiego. Od wschodu granicę stanowi zabudowa przy ul. Odmętowej i ogródki działkowe, od zachodu bloki osiedla przy ul. Padniewskiego.
Historia Łąki Nowohuckie powstały w miejscu dawnego koryta rzeki Wisły, która płynęła tędy jeszcze w XVIII wieku. Po zmianie jej biegu, po jednym z większych wezbrań rzeki, odcięta od głównego nurtu część dawnego koryta utworzyła na obszarze Łąk tzw. starorzecze. Powstał wtedy niewielki zbiornik wodny o charakterystycznym „sierpowatym” kształcie odpowiadającym staremu zakolu rzeki. Z biegiem lat zbiornik ten stopniowo zmniejszał się wskutek zarastania roślinnością bagienną. Pozostałością starorzecza jest obecnie małe oczko wodne widoczne od strony wschodniej (od strony szpitala im.