Muzycy awangardowego rocka musieli rozwiązać szereg dychotomicznych konfliktów i sprzeczności: Muzyka rockowa a awangarda. Muzyka rockowa jest muzyką popularną, i muzycy rockowi żyją z tego, że na ich koncerty przychodzą tłumy i płyty sprzedawane są w dużych nakładach. Wprowadzenie awangardowych elementów skutkuje spadkiem zainteresowania, a tym samym spadają zarobki. Umiejętności techniczne: rozwijanie ich lub ograniczanie. Problem rozwiązywano trojako. Część muzyków, zwłaszcza tych, którzy wyrwali się z progresywnego rocka, znakomicie godziła swoje wysokie umiejętności techniczne z awangardą. Była to linia, która zaczynała się od The Beatles, Cream i Jimiego Hendriksa z podkreśleniem King Crimson, Yes, Emerson, Lake and Palmer i wielu innych zespołów z nurtu progresywnego rocka. Inni muzycy uważali znów, że technika ogranicza ich awangardowe pomysły i starali się zapomnieć, że coś umieją. Ta linia zaczyna się wraz z grupą The Velvet Underground i Patti Smith, i kontynuowana była przez zespoły o punkowej proweniencji. Byli i tacy muzycy jak Neil Young, który łatwo przechodził z jednej grupy do drugiej;