thumb|240px|Szkoła Podchorążych w Warszawie – oficyna Wilhelm Henryk Minter vel Wilhelm Heinrich Minter (ur. 1 maja 1777 w Szczecinie, zm. 18 kwietnia 1832 w Warszawie) – pułkownik korpusu inżynierów Armii Księstwa Warszawskiego i Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, inżynier architekt.
Życiorys Był starszym synem Michaela Christopha, urzędnika administracji solnej w Szczecinie, i Joanny Elżbiety z domu Kräuter oraz bratem Karola Fryderyka, litografa, i malarki Henryki Beyer z Minterów, a także stryjem przemysłowca Karola Juliusza.
Wykształcenie jako inżynier architekt wojskowy otrzymał zapewne w Korpusie Kadetów w Poczdamie. Około 1800 przeniósł się do pruskiej Warszawy, gdzie działał jako architekt i budowniczy, potem jako kierownik robót budowlanych w dobrach ks. Józefa Poniatowskiego. Po klęsce Prus w roku 1806 nie powrócił do Niemiec, lecz pozostał w Warszawie i zaciągnął się do Wojska Polskiego.
W Wojsku Polskim od 1810 pełnił służbę w Korpusie Inżynierów. U boku ks. Józefa odbył jako jego adiutant kampanię 1813 i otrzymał Złoty Krzyż Virtuti Militari.
W czasach Królestwa Kongresowego Minter był w randze pułkownika dyrektorem budowli wojskowych i wzniósł m.in.