Wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, największy sukces osiągając w roku 1941 w Monachium, gdzie zwyciężył przed Aleksandrem Alechinem i Jefimem Bogolubowem. Poza tym sukcesy odniósł w Sztokholmie (1930, II-III m.), Świnoujściu (1932, I m.), Sopocie (1965, II m.), Beverwijk (1946, II m.), Pradze (1946, II-III m.), Helsinkach (1947, I-II m.) oraz Sztokholmie (1948, I m.). W latach 30. rozegrał kilka meczów z czołowymi zawodnikami świata, osiągając dobre rezultaty, m.in. z Isaakiem Kashdanem (Sztokholm 1930, 3½ – 2½), Rudolfem Spielmannem (Sztokholm 1930, 2½ – 3½), Salomonem Flohrem (Göteborg 1931, 4½ – 3½), Gideonem Ståhlbergiem (Göteborg 1931, 3 – 3) oraz Aronem Nimzowitschem (Sztokholm 1934, 2½ – 3½). W tym okresie zaliczany był do szerokiej czołówki światowej, jednak w osiągnięciu jeszcze lepszych rezultatów przeszkodziło mu nadużywanie alkoholu.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w styczniu 1942 r., z wynikiem 2700 zajmował wówczas 8. miejsce na świecie.
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom II, Warszawa 1987, s. 1157
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Szwedzcy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1963