Systematyka Rodzaj Lanius zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. edycji publikacji swojego autorstwa Systema Naturae. Linneusz wymienił dziesięć gatunków, nie wskazując gatunku typowego. W ramach późniejszego oznaczenia w 1825 roku angielski zoolog William Swainson na typ nomenklatoryczny wyznaczył srokosza (L. excubitor).
Etymologia Lanius (Larius): „rzeźnik”, od laniare „rozerwać na kawałki”. Enneoctonus (Ennectiornis, Enneoctornis): gr. εννεα ennea „dziewięć”; κτονος ktonos „morderca”, od κτεινω kteinō „zabić”; na obszarach wiejskich w Niemczech srokosz był tradycyjnie znany jako „dziewięć zabójstw”, ponieważ uważano, że nie spocznie, dopóki codziennie nie zabije dziewięciu ptaków. Gatunek typowy: Lanius collurio Linnaeus, 1758. Phoneus: gr. φονευς phoneus „morderca”, od φονευω phoneuō „mordować”. Gatunek typowy: Lanius rufusLanius rufus Linnaeus, 1766. J.F. Gmelin, 1788 (= Lanius senator Linnaeus, 1758). Collurio (Colluris): gr. κολλυριων kolluriōn „ptak wielkości drozda” wspomniany przez Arystotelesa i Hezychiusza, dalej nie zidentyfikowany, ale w naukach ornitologicznych utożsamiany z dzierzbą.