Samice żyją kilka dni dłużej, by móc złożyć jaja (przeważnie w rozwidleniach młodych gałęzi, gdzie robią 6–20 nacięć kory, w których składają do 600 jaj). Ciała martwych cykad (zawierające wysoko wartościowe białko) w znacznym stopniu użyźniają ściółkę leśną.
Charakterystyczny jest wydawany przez nie dźwięk – tzw. „pieśń zalotna” samców. Siła brzmienia „chóru” grupy tych owadów często przekracza 100 dB.
Są zupełnie nieszkodliwe; nie gryzą, nie żądlą, nie są trujące, nie roznoszą chorób. Nie są też szkodliwe dla dojrzałych drzew i krzewów, choć młode rośliny, zwłaszcza masowo zaatakowane, mogą odnieść poważne uszkodzenia. Dlatego w latach ich przewidywalnego pojawienia nie zaleca się sadzenia nowych roślin wieloletnich. Sadownicy i szkółkarze starają się zabezpieczyć swoje plantacje i winnice siatkami.
W ciągu pierwszych kilku dni po wylęgu cykady (ze względu na miękkość skorup) są łakomym kąskiem dla ptaków, węży, wiewiórek, kotów czy psów. Nie potrafiąc się bronić indywidualnie (latają ospale, wolno, nie wykonują gwałtownych manewrów, często spadają na ziemię) bronią się liczebnością.
Linki zewnętrzne . . Dźwięk wydawany przez cykady
Kategoria:Piewikowate