Rudolf Spielmann (ur. 5 maja 1883 w Wiedniu, zm. 20 sierpnia 1942 w Sztokholmie) – austriacki szachista.
Kariera szachowa Był jednym z czołowych szachistów świata od początku XX wieku do końca lat 20. W tym okresie wziął udział w ok. 120 turniejach oraz rozegrał ok. 50 meczów. Znany był z oryginalnego, kombinacyjnego stylu gry, dzięki któremu wielokrotnie otrzymywał specjalne nagrody za najpiękniejsze partie. Dzięki swojemu romantycznemu stylowi był zawodnikiem bardzo poważanym i często zapraszanym na międzynarodowe turnieje, gdyż jego partie przyciągały wielu kibiców. Ksawery Tartakower nazwał Spielmanna „ostatnim rycerzem gambitu królewskiego”.
Dwukrotnie (1931, 1935) reprezentował barwy Austrii na szachowych olimpiadach, zdobywając 19½ pkt w 33 partiachOlimpBase. Do największych turniejowych sukcesów Spielmanna zaliczyć można zwycięstwa w mistrzostwach krajów nordyckich (1919) oraz w mistrzostwach Niemiec (1927), dzielone III m. w Sankt Petersburgu (1909), I m. w Abbazii (1912), II m. w San Sebastian (1912), I m. w Baden, Wiedniu (1914) i Sztokholmie (1919), dzielone I m. w Teplicach (1922), I m. w Semmering (1926), III m. w Berlinie (1928) i II m.