W 1929 ułożono posadzkę.
Łącznie z kościołem powstała drewniana dzwonnica na planie kwadratu, kryta dachem namiotowym znajdująca się wraz z kościołem w rejestrze zabytków.
Architektura Pierwotna część jest murowana, neogotycka, oszkarpowana, prosto zamknięta. Ma wymiary 12,5 x 6,5 metra.
Nowsza część jest budowlą orientowaną, jednonawową, wzniesioną z drewna sosnowego. Reprezentuje styl zakopiański. Ma konstrukcję zrębową i łątkową oraz wymiary 10,5 x 15,0 metra. Nawa zbudowana została na planie prostokąta, poprzedzona jest kruchtą z głównym wejściem osłoniętym daszkiem na słupach oraz wieżyczką zwieńczoną izbicą z galeryjką i dachem namiotowym. Nawa flankowana jest przez soboty (podcienia) wsparte na słupach. Pomiędzy nawą a prezbiterium zlokalizowano dwie kaplice. Dach nad prezbiterium jest pokryty blachą, a nad nawą gontem.
Zarówno sklepienie, jak i ściana tęczowa pokryte zostały malowidłami. Na ścianach nawy ulokowano płaskorzeźby przypisywane Władysławowi Skoczylasowi.
Grupy parafialne Grupy parafialne funkcjonujące przy świątyni, to m.in.