Dodatkowo, każde otoczenie zera zawiera zbalansowane otoczenie zera, a każde wypukłe otoczenie zera zawiera otoczenie będące jednocześnie zbiorem wypukłym i zbalansowanym.
Klasy przestrzeni liniowo-topologicznych W literaturze matematycznej, często spotyka się następujące nazewnictwo związane z przestrzeniami liniowo-topologicznymi. Mówi się, że przestrzeń liniowo-topologiczna (X, τ) jest: lokalnie wypukła, gdy w X istnieje baza otoczeń, której elementy są zbiorami wypukłymi; lokalnie ograniczona, jeśli zero ma ograniczone otoczenie; lokalnie zwarta, jeśli zero ma otoczenie, którego domknięcie jest zwarte; F-przestrzeniąNiektórzy autorzy pomijają założenie lokalnej wypukłości w definicji przestrzeni Frécheta – inni, zdefiniowaną tu przestrzeń Frécheta, nazywają F-przestrzenią., jeśli τ jest zadana przez zupełną, niezmienniczą metrykę; przestrzenią Frécheta jeśli jest lokalnie wypukłą F-przestrzenią; normowalna, jeśli w X istnieje taka norma, że metryka zadana przez tę normę jest zgodna z τ (zob. twierdzenie Kołmogorowa o normowaniu przestrzeni liniowo-topologicznych). Ważną podklasą przestrzeni normowalnych jest klasa przestrzeni Banacha. przestrzenią mającą własność Heinego-Borela, gdy każdy domknięty i ograniczony jej podzbiór jest zwarty.