Dostęp telekomunikacyjny – termin prawniczy przyjęty pierwotnie w Prawie telekomunikacyjnym, a od 2024 w Prawie komunikacji elektronicznej.
Oznaczał on korzystanie z urządzeń telekomunikacyjnych, udogodnień towarzyszących lub usług świadczonych przez innego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, na określonych warunkach, celem świadczenia usług telekomunikacyjnych, a polegające w szczególności naArt. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne ().: dostępie do elementów sieci i udogodnień towarzyszących, także poprzez podłączenie urządzeń za pomocą środków stacjonarnych lub niestacjonarnych, w tym na dostępie do lokalnej pętli abonenckiej oraz urządzeń i usług niezbędnych do świadczenia usług w lokalnej pętli abonenckiej, dostępie do budynków i infrastruktury telekomunikacyjnej, dostępie do odpowiednich systemów oprogramowania, w tym do systemów wspomagających eksploatację, dostępie do translacji numerów lub systemów zapewniających analogiczne funkcje, dostępie do sieci telekomunikacyjnych, w tym na potrzeby roamingu, dostępie do systemów dostępu warunkowego, dostępie do usług sieci wirtualnych, dostępie do systemów informacyjnych lub baz danych na potrzeby przygotowywania i składania zamówień, świadczenia usług, konserwacji, usuwania awarii, reklamacji oraz fakturowania. Od 2024 r.