Von Nida zgromadził żądaną sumę i w swoim klubie Royal Queensland rozegrał mecz, jak sam wspominał, najlepszy w całej karierze. Zwycięstwo nad uważanym za pierwszego golfistę na świecie Sarazenem przyczyniło się do decyzji Australijczyka, by spróbować sił poza krajem. W 1937, również w Royal Queensland, Von Nida pokonał w pokazowym meczu swojego idola z dzieciństwa Waltera Hagena.
W 1938 wygrał międzynarodowe mistrzostwa Filipin. W 1939 wziął udział w zaliczanym do Wielkiego Szlema turnieju US Open, ale zajął dopiero 59. miejsce. Kolejne lata występów zabrała mu II wojna światowa, w czasie której służył w armii. Po wojnie zrealizował plany regularnych startów w zawodowych rozgrywkach w Wielkiej Brytanii. W 1946 uplasował się na 2. miejscu listy zarobków brytyjskiego cyklu turniejów, a rok później wygrał siedem imprez i zdobył Vardon Trophy, wyróżnienie dla gracza, który w sezonie uzyskał najniższą średnią uderzeń. Siedem zwycięstw w jednym sezonie pozostaje nadal rzadkim wyczynem w europejskich cyklach turniejowych, Von Nidzie nie udało się natomiast nigdy triumfować w Wielkim Szlemie. W 1948 zajął 3. miejsce w British Open (The Open Championship), ale bliżej sukcesu był rok wcześniej, kiedy przed ostatnią rundą znajdował się na prowadzeniu wspólnie z Fredem Daly, Henrym Cottonem i Arthurem Leesem.