thumb|Przykładowy wielosiarczek: pentasiarczek diamonu, Wielosiarczki, nadsiarczki – grupa związków chemicznych, soli kwasów wielosiarkowodorowych. Zawierają aniony o wzorze (n = 2–8), charakteryzujące się budową liniową: . Termin nadsiarczki często stosuje się tylko w odniesieniu do disiarczków, zawierających jon .
Wielosiarczki jako sole Wielosiarczki uzyskuje się przez rozpuszczenie siarki w roztworach siarczków amonu, metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych, np.:
Inną metodą otrzymywania wielosiarczków jest utlenianie siarczków:
Roztwory wielosiarczków mają barwę żółtą. Wielosiarczki ulegają łatwo rozkładowi z wydzieleniem siarkowodoru i siarki, szczególnie w warunkach zasadowych. Z roztworów kwaśnych można wyizolować nietrwałe wielosiarczki wodoru, np. , , .
Znane są także wielosiarczki, w których rolę kationu pełni związek organiczny, np. N-metyloimidazol.
Wielosiarczki wykorzystuje się do produkcji barwników oraz w garbarstwie. Wielosiarczek wapnia stosowany jest jako fungicyd pod nazwą ciecz kalifornijska (ang. ).
Wielosiarczkowe związki kompleksowe Wielosiarczki są częstymi ligandami w chemii koordynacyjnej, np. , lub .