Szlak Saara–Śląsk (), długodystansowy szlak turystyczny wytyczony w latach 30. XX w. łączący Zagłębie Saary z Górnym Śląskiem.
Zarys dziejów W 1933 (po 1989 Verband Deutscher Gebirgs- und Wandervereine) skupiający większość działających wówczas w Niemczech organizacji turystycznych zaproponował wytyczenie szlaku turystycznego łączącego zachodnie i wschodnie Niemcy. Początek i koniec szlaku wybrano nieprzypadkowo. Chodziło o połączenie dwóch niemieckich prowincji, do których po I wojnie światowej roszczenia terytorialne wysuwali sąsiedzi: Francja i Polska. Polityczny kontekst szlaku wzmacniało umieszczenie punktu końcowego na Górze Świętej Anny, miejscu polsko-niemieckich walk podczas III powstania śląskiego. Szlak był oznaczony niebieskim krzyżem św. Andrzeja na białym tle. Znakowaniem zajmowały się niemieckie towarzystwa górskie. Odcinki na Śląsku powstały w latach 1935–1937. Po II wojnie światowej szlak przestał istnieć. W 1954 r. Związek Rzeszy Niemieckich Towarzystw Górskich i Wędrownych postanowił go odnowić na terenie RFN w jego ówczesnych granicach.