thumb|250px|Pieczęć Wojciecha Korycińskiego, arcybiskupa lwowskiego (ze zbiorów AGAD). Wojciech Jan Koryciński, Albert Koryciński herbu Topór (ur. ok. 1610 w Żarkach, zm. 17 stycznia 1677 w Miechowie) – arcybiskup metropolita lwowski w 1670 roku, biskup kamieniecki od 1667 roku, sekretarz wielki koronny, regens kancelarii wielkiej koronnej w 1654 roku, kanonik krakowski w 1637 roku, kanonik łucki, prepozyt komendatoryjny bożogrobców w MiechowiePiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 215..
Życiorys Jego rodzicami byli Jan Koryciński kasztelan oświęcimski i Barbara z Męcińskich. Jego bratankiem był Franciszek Koryciński, kasztelan bracławski. W 1634 studiował w Padwie, gdzie był asesorem polskich studentów. W 1637 dostaje probostwo w rodzinnych Zarkach i Ruszczy oraz zostaje 13 listopada kanonikiem krakowskim. W 1649 za pozwoleniem kapituły przebywał w Rzymie. W 1654 zaczyna pracować w kancelarii koronnej prawdopodobnie za poparciem kanclerza wielkiego koronnego i zarazem kuzyna Stefana Korycińskiego. W 1657 zostaje sekretarzem króla Jana Kazimierza oraz otrzymuje prepozyturę miechowską Bożogrobców, rezygnuje z niej w 1671. 27 listopada 1667 przyjmuje sakrę biskupią i zostaje biskupem kamienieckim.