thumb|upright|Jerzy Grobicki w stopniu majora (1927) Jerzy Grobicki, pseudonim Erwin Gablenz (ur. 4 stycznia 1891 w WarszawieAkta Jerzego Grobickiego w CAW, osobiście wypełniony kwestionariusz personalny 1934. zm. 22 września 1972 w Toronto) – oficer kawalerii armii Austro-Węgier, pułkownik Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych, mianowany generałem brygady przez władze RP na uchodźstwie, uczestnik walk o niepodległość Polski w I i II wojnie światowej oraz wojnie polsko-bolszewickiej, „zagończyk”, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Aleksandra Grobickiego i Jadwigi z Grobickich, pochodził z rodziny ziemiańskiej. Początkowo uczęszczał do gimnazjum w Kielcach, skąd został wydalony za udział w antyrosyjskiej demonstracji uczniów, następnie do Gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie, skąd został relegowany w 1904 za udział w demonstracji po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej. Kontynuował naukę w Akademii Rycerskiej (Ritter-Akademie) w Legnicy, skąd zbiegł i wstąpił do Legii Cudzoziemskiej. Służył w Algierze do 1907, kiedy zdezerterował z Legii i powrócił do Polski, gdzie ukończył I szkołę realną w Krakowie.