Architektura Synagogę zaprojektowano na planie prostokąta nieco zbliżonego do rombu. Składała się ona z jednonawowej sali męskiej przekrytej sklepieniem kolebkowymSynagoga Nehemiasza w oficjalnym serwisie poznańskiej filii ZGWŻ. i dwupoziomowego korytarza od strony podwórza, który na parterze mieścił przedsionek, a w górnej części emporę kobiecą. Zarówno sala główna, jak i przedsionek, na wzór sąsiadujących bożnic, zostały zagłębione względem gruntu, a na nich usytuowano dodatkowe piętro mieszczące salę posiedzeń kahału, dostępną z kamienicy frontowej Żydowska 21. Z tego względu synagoga posiada duże znaczenie historyczne dla poznańskiej gminy żydowskiej.
Po pożarze Starej i Nowej synagogi wymagały one gruntownego remontu. Dlatego w latach 1883–1884, za sumę 70 000 marek, przeprowadzono gruntowny remont zespołu trzech synagog. Podwyższono, wówczas, poziom podłóg w synagogach do poziomu gruntu i wyburzono dwie frontowe kamienice (Żydowska 15 i 16). Zmianom uległy również dawne, dwuspadowe dachy: przebudowano je na płaskie i pokryto blachą cynkową, a elewacje ujednolicono do nowych, neoromańskich form przypominających fasadę budowanej w tym okresie w Poznaniu Synagogi Stowarzyszenia Przyjaciół Dobroczynności.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Synagogi w Poznaniu Kategoria:Stare Miasto (Poznań)