Zjazd w Lubeczu − zjazd sześciu książąt ruskich, który odbył się w 1097 w Lubeczu.
Uczestnikami zjazdu byli wielki książę kijowski Światopełk Izjasławowicz, książę perejasławski Włodzimierz II Monomach, książę smoleński Dawid Światosławicz, książę czernihowski Oleg Światosławicz, książę włodzimiersko-wołyński Dawid Igorewicz i książę trembowelski Wasylko Rościsławicz.
Na zjeździe książęta podjęli próbę zjednoczenia pogrążonej w rozbiciu Rusi. Głównymi postanowieniami zjazdu było zerwanie z zasadą senioratu, który prowadził do walk wewnętrznych, wyznaczenie każdemu z sześciu braci dzielnicy, w której miał sprawować władzę, i zobowiązanie stron do wspólnej walki w razie ataku zewnętrznego. Ustalono też, że każda linia książęca (Izjasławicze, Światosławicze i Wsiewołodowicze) będzie w swojej dzielnicy sprawować dziedziczną władzę.
Omawiano także sprawę obrony przed najazdami Kumanów.