(printf("%d\t",(___ / __)), _(__,___+1,0)) : ((___ % __) > 1 && (___ % __) < (___ / __)) ? _(__,___+1,____ + !((___ / __) % (___ % __))) : (___ < __ * __) ? _(__,___+1,____) : 0; }
int main() { _(100,0,0); }
Po usunięciu wszystkich zbędnych białych znaków, nadmiarowych nawiasów i deklaracji typów powstaje ostateczna postać zaciemnionego programu.
_(__,___,____){___/__<=1?_(__,___+1,____):!(___%__)?_(__,___+1,0):___%__==___/ __&&!____?(printf("%d\t",___/__),_(__,___+1,0)):___%__>1&&___%__<___/__?_(__,1+ ___,____+!(___/__%(___%__))):___<__*__?_(__,___+1,____):0;}main(){_(100,0,0);}
Program ten można skompilować i uruchomić na większości systemów. Należy przy tym pamiętać, że choć teoretycznie zaciemniona forma programu jest równoważna z oryginałem, kompilator wygeneruje dla obydwu wersji różne kody binarne, których wykonania mogą zwracać różne wyniki. Na przykład, wersja rekurencyjna powyższego programu, w przeciwieństwie do oryginalnej postaci iteracyjnej, podatna jest na błąd przepełnienia stosu wykonania.