W roku 1780 osiągnął ogromny sukces polityczny wstępując do anty-brytyjskiej Ligi Neutralności ze Szwecją i Rosją i jednocześnie gwarantując Danii bezpieczeństwo jej handlowych interesów, poprzez odpowiednią umowę z Wielką Brytanią.
Głęboka niechęć Rosjan do niezależnej od nich polityki ministra, dała jego rywalom pretekst do zwolnienia go. W listopadzie 1780 Ove Høegh-Guldberg zdymisjonował Bernstorffa.
W latach 1784–1797 Bernstorff znów był ministrem spraw zagranicznych. Odmówił jakiejkolwiek interwencji przeciwko Francji, gdzie szalała rewolucja francuska.
Słynął z obrony wolności, także teoretycznej.
Był odznaczony duńskimi orderami Danebroga (1766), Słonia (1776) i Wierności (1765).
Jego syn Christian Günther von Bernstorff był również politykiem.
Przypisy
Bibliografia Dansk Biografisk Leksikon, vol. 2., 1980
Kategoria:Duńscy politycy Kategoria:Duńscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Wierności (Dania) Kategoria:Ród Bernstorff Kategoria:Urodzeni w 1735 Kategoria:Wielcy ministrowie królów duńskich Kategoria:Zmarli w 1797 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hanowerze Kategoria:Hrabiowie Królestwa Danii