Etiologia Choroba wywoływana jest przez onkosfery (tj. larwalne formy inwazyjne) różnych gatunków tasiemców zaliczanych do rodzaju bąblowiec (Echinococcus). Jaja bąblowców (zawierające onkosfery) są bardzo odporne na niskie temperatury. Potrafią przeżyć 96 godzin w −70 °C oraz nawet 54 dni w −27 °C. W klimacie umiarkowanym, przy odpowiedniej wilgotności mogą one przetrwać w środowisku zewnętrznym nawet rok. Poszczególne gatunki bąblowców różnią się zasięgiem występowania, zaś w ich cyklach życiowych występują inni żywiciele pośredni (których człowiek zastępuje jako żywiciel przypadkowy) oraz żywiciele ostateczni (na których pasożytują dorosłe osobniki). We wszystkich przypadkach jednak zakażenie następuje najczęściej drogą pokarmową.
+ Bąblowce wywołujące echinokokozę GatunekWystępowanieŻywiciele pośredniŻywiciele ostateczni tasiemiec bąblowcowy(E. granulosus)gatunek kosmopolityczny, m.in.: basen Morza Śródziemnego, Afryka, Bliski Wschód, Azja Środkowa, północno-wschodnie Chiny, Australia, Nowa Zelandia, Meksyk, Chile i Urugwajowca domowa, niekiedy również koza domowa, bydło domowe, wół domowy, jak zwyczajny oraz świniowate (m.in. świnia domowa, dzik euroazjatycki i guziec) i inne kopytne (m.in. wielbłądowate, koniowate i jeleniowate), rzadziej królik europejski, walabie i kangury oraz kotyniektóre psowate (m.in.