Tymi ekumenicznymi działaniami ustalił typ praktyki sŏn w koreańskich klasztorach szkoły chogye. Po trzech latach w Sangmuju am Chinul opuścił świątynię i w 1200 r. przybył do klasztoru Kilsang, który stał się miejscem pobytu Wspólnoty Samādhi i Prajñi. Na okazję zakończenia prac budowlanych w Kilsang sa przygotował Upomnienia dla początkujących uczniów, które porównywalne były z Baizhang qing-gui i pomogły ustalić reguły koreańskiego sŏnu oraz zaakceptowane zostały jako wzorzec prowadzenia się dla wszystkich klasztorów sŏn.
Koniec życia W Kilsang sa Chinul przebywał do końca swego życia, chociaż udawał się często do kilku pustelni, które wybudował w okolicznych górach. W 1207 r. ukończył swą kolejną pracę Wybór z komentarzy do Avatamsaka sūtra.
W 1209 r. ukończył Wybór ze zbiorów Dharmy i ksiąg specjalnych praktyk.
Jak to bywa u mistrzów zen, Chinul dokładnie znał datę swej śmierci na miesiąc wcześniej.
Śmierć Wraz z jutrzenką spytał Cóż to za dzień dziś mamy?