Hermopolis (, ; egip. ḫmnw, w polskiej literaturze Chemenu; kopt. Ϣⲙⲟⲩⲛ Szhmūn; Al-Aszmunajn) – prastare miasto w starożytnym Egipcie, stolica XV nomu Górnego Egiptu; miasto ośmiu bóstw (Ogdoady).

Historia

Hermopolis było w starożytnym Egipcie centrum kultu Thota, a także centrum kultu ośmiu bóstw, które wg wierzeń miały tu zapoczątkować powstanie boga, stwórcy ludzi. Bóstwami tymi byli:

Nun i jego małżonka Naunet – pierwotne wody, Kuk i Kauket – ciemności, Tenemu i Tenemut (później, przypuszczalnie od Epoki Późnej, zastąpieni przez Amon i Amaunet)Dembska Albertyna, 1995: Kultura starożytnego Egiptu: słownik.Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa. – niewidzialność, Huh i Hauhet – nieskończona przestrzeń;

Bogowie Ogdoady przybrali formę żab, natomiast boginie – formę węży, a niekiedy małp; jedynie Amon przybrał postać węża o imieniu Kemofet ("ten, który spełnił swój czas").

Według apokryficznej Ewangelii Pseudo-Mateusza po przybyciu Świętej Rodziny do Hermopolis Maryja weszła z Jezusem do lokalnej świątyni, a 365 stojących w niej posągów egipskich bożków spadło ze swoich postumentów i roztrzaskało się z hukiem o kamienną podłogę.