Mara (Dolichotis) – rodzaj ssaków z podrodziny mar w obrębie rodziny kawiowatych (Caviidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej (Boliwia, Paragwaj, Argentyna i być może Chile).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 420–800 mm, długość ogona 19–40 mm, długość tylnej stopy 91–160 mm, długość ucha 58–103 mm; masa ciała 1,8–9 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1819 roku francuski zoolog Anselme Gaëtan Desmarest w artykule „Notatka o ssaku z rzędu gryzoni, o którym wspominają niektórzy autorzy, ale którego istnienie nie zostało jeszcze powszechnie zaakceptowane przez nomenklatorów przyrodników”, opublikowanym w czasopiśmie Journal de Physique, de Chimie, d’Histoire Naturelle et des Arts. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) mara patagońska (D. patagonum).
Etymologia Dolichotis: dolikhos ‘długi’; ους ous, ωτος ōtos ’ucho’. Mara: nazwa mara oznaczająca w językach araukańskich ‘marę’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): „La biscacha a bandeau” (= Cavia patachonica (= Cavia patagonum )). Pediolagus: gr. πεδιον pedion ‘pole, równina’, od πεδον pedon ‘ziemia, grunt’, od πους pous, ποδος podos ‘stopa’;