Po klęsce powstania udał się na dalsze studia medyczne do Prus i uzyskał w 1832 doktorat medycyny na uniwersytecie w Halle.
Po kilkuletnim stażu w szpitalach niemieckich powrócił do Warszawy i pozostał tam do końca życia, pracując jako lekarz w szpitalu św. Łazarza i jako lejbmedyk namiestnika Iwana Paskiewicza.
Podobnie jak ojciec Józef, Maksymilian Wolff prowadził w stolicy znany salon muzyczny. Pozostawił w rękopisie ciekawe pamiętniki, O życiu w Warszawie w połowie XIX wieku. Pochowany został w rodzinnej kwaterze M, rząd 7, nr 67 na cmentarzu kalwińskim w Warszawie (kwatera M-7-10) śp. Maksymilian Wolff.
Przypisy
Bibliografia Słownik muzyków polskich, I – II, Kraków 1964-67 Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie, Warszawa 1989
Kategoria:Lekarze w powstaniu listopadowym Kategoria:Ludzie związani z Warszawą (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Ludzie związani z kalwinizmem w Polsce Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Zmarli w 1874 Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego