Jadwiga natomiast otrzymała połowę Skoraczewa z dworem, fortalicjum, sadem oraz stawami rybnymi, z połową łąk (w tym łąką zwaną Topola). Otrzymała także połowę Prętkowic z łąkami, połowę łąk zwanych Owczarska, Kliszkowska i Długa leżącymi koło Skoraczewa i połowę łąki Babi Bród, a także połowę lasu pod Prętkowicami naprzeciw wsi Kotusz.
Wieś odnotowano również w historycznych rejestrach podatkowych. W 1510 we wsi odnotowano 3 łany osiadłe, połowę łana opuszczonego oraz karczmę. W części wsi należącej do Andrzeja Ręcskiego gospodarowało dwóch zagrodników, a w części pani Małgorzaty Gorzyńskiej gospodarowało 5 zagrodników. W 1530 miał miejsce pobór we wsi od 3 łanów oraz 3 grosze od wiatraka. W 1560 miał miejsce pobór od 3 łanów. W 1581 pobrano podatki z części Bartłomieja Janczyńskiego od 2 łanów, zagrodnika z rolą, po 2 grosze od 3 komorników oraz od wiatraka dorocznego. W latach 1580–1583 miał miejsce pobór ze Skoraczewa oraz Białego Jeziora, który zapłacili w 1580 Feliks Jaktorowski, w 1580, 1583 Bartłomiej Jączyński, w 1581, 1582 Jan Cerekwicki.
W 1581 wieś położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s.