Wiskacza (Lagidium) – rodzaj ssaków z podrodziny Chinchillinae w obrębie rodziny szynszylowatych (Chinchillidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej (Ekwador, Peru, Boliwia, Chile i Argentyna).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 295–475 mm, długość ogona 215–400 mm, długość ucha 60–82 mm, długość tylnej stopy 82–113 mm; masa ciała 0,75–2,1 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1833 roku niemiecki botanik, lichenolog i zoolog Franz Meyen w artykule o tytule Wkład do zoologii, zebrany podczas podróży dookoła świata, opublikowanym w czasopiśmie „Nova acta physico-medica Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Naturae Curiosum”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) wiskacza górska (L. viscacia).
Etymologia Viscaccia: ‘wiskacza’, od ‘wiskacza’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): kompozyt oparty na Lepus chilensis (= Dipus maximus ), „Le vizcache” i Mus laniger . Lagidium: lagidion ‘zajączek’, zdrobnienie od λαγως lagōs ‘zając’. Lagotis: gr. λαγως lagōs ‘zając’;