thumb|300px|Granatnik nasadkowy do miotania granatów karabinowych na karabinku MKb 42(W) thumb|300px|Granatnik nasadkowy w formie urządzenia wylotowego do miotania granatów nasadkowych na karabinku M59/66 Granatnik nasadkowy (pot. garłacz) – rodzaj granatnika mocowanego u wylotu lufy broni strzeleckiej (np. karabinu). Przybiera on formę nasadki: szerokiej cylindrycznej do miotania granatów karabinowych, lub stosunkowo wąskiej w formie urządzenia wylotowego do miotania granatów nasadkowych.
Historia Najwcześniejszą formą granatnika nasadkowego był tzw. garłacz karabinowy. Jego nazwa nawiązywała do garłacza – odprzodowej broni palnej wyposażonej w lufę z charakterystycznym rozszerzeniem u wylotu. Garłacze karabinowe miały formę cylindrycznej nasadki mocowanej na końcu lufy karabinu (garłacz współosiowy) lub równolegle do niej (garłacz równoległy).
W garłaczach współosiowych miotanie granatu następowało za pomocą siły ciśnienia gazów prochowych ładunku miotającego naboju karabinowego, lub też przy wykorzystaniu tejże siły oraz energii pocisku wystrzelonego z karabinu i uderzającego w tylną część granatu karabinowego.