W 1977 roku Allan Simonsen został nagrodzony przez francuski tygodnik „France Football” Złotą Piłką – nagrodą przyznawaną najlepszemu piłkarzowi w Europie, a obecnie uznawany jest za jednego z najlepszych zawodników z pola w historii duńskiej piłki nożnej.
Jednakże w sezonie 1972/1973 Weisweiler popadł w konflikt z kapitanem „Źrebaków” – Günterem Netzerem, który wraz z klubowymi kolegami: Juppem Heynckesem i Herbertem Wimmerem w 1972 roku zdobył w Belgii mistrzostwo Europy. Wielu uznało Güntera Netzera najbardziej efektownym zawodnikiem turnieju, co mogło urazić Weisweilera, gdyż on sam nie był już gwiazdą klubu. Günter Netzer chciał przenieść się do bardziej efektownego klubu i tym samym konflikt zakończył się separacją, a na kilka tygodni przed końcem sezonu 1972/1973, który „Źrebaki” zakończyły na 5. miejscu oraz po przegranej w finale Pucharu UEFA rywalizacji 3:2 z angielskim FC Liverpoolem ogłoszono odejście Güntera Netzera do hiszpańskiego Realu Madryt. Do rozegrania pozostał jeszcze finał Pucharu Niemiec 23 czerwca 1973 roku na Rheinstadion w Düsseldorfie z pierwszym klubem w karierze trenerskiej Weisweilera – FC Köln. Atmosfera była dość naładowana emocjonalnie oraz wzmocniona tym, że Weisweiler posadził Güntera Netzera na ławce rezerwowych. Mecz okazał się jednym z najlepszych finałów w historii tych rozgrywek.