Order Estońskiego Czerwonego Krzyża (est.: Eesti Punase Risti teenetemärk) – odznaczenie ustanowione w Estonii w 1920, przyznawane za zasługi w ratowaniu ludzkiego życia i działalność humanitarną na rzecz Estończyków.
Historia Estoński Czerwony Krzyż został założony w 1919 po zwycięskich utarczkach z oddziałami bolszewickimi, rok później ustanowiono odznaczenie, które zostało potwierdzone przez państwo. Odbiegając od schematu odznaczeń zasługi Czerwonego Krzyża w innych państwach, które na ogół posiadają tylko trzy klasy z oznakami noszonymi na piersi, wprowadzono według wzoru Legii Honorowej sześć klas Orderu Estońskiego Czerwonego Krzyża: pięć podstawowych – od Wielkiego Krzyża do Krzyża Kawalerskiego – i szóstą, odznaczaną medalem. Order był nadawany do zaboru Estonii przez Związek Radziecki w 1940 i został odnowiony po odzyskaniu niepodległości w 1991.