Kolejny album, Seventh Son of a Seventh Son (1988), będący albumem koncepcyjnym, zajął pierwsze miejsce na liście UK Albums Chart.
Skład zespołu pozostał niezmieniony aż do 1990, kiedy grupę opuścił Adrian Smith, zastąpiony przez Janicka Gersa. W tym samym roku został wydany album No Prayer for the Dying, który uzyskał status złotej płyty w Stanach Zjednoczonych. W 1992 muzycy wydali album Fear of the Dark, a rok później grupę opuścił Bruce Dickinson. Zastąpił go Blaze Bayley, który zadebiutował na dziesiątym albumie studyjnym, The X Factor (1995). Tuż po wydaniu albumu Virtual XI w 1998, Bayley opuścił zespół. Płyty nagrane w składzie z Bayleyem należały do najgorzej przyjętych w historii formacji.
W 1999 do formacji powrócili Dickinson i Smith, by w 2000 wydać album Brave New World, dzięki któremu zespół powrócił do muzycznej ekstraklasy. Kolejnymi wydawnictwami były albumy Dance of Death (2003) i A Matter of Life and Death (2006), które umocniły pozycję zespołu. Wydany w 2010 album The Final Frontier, zadebiutował na pierwszym miejscu list przebojów w dwudziestu ośmiu krajach. Podwójny album studyjny The Book of Souls (2015) dotarł ostatecznie na szczyty list bestsellerów w 46 krajach świata, co uczyniło go najlepiej notowanym wydawnictwem w historii grupy.