266px|thumb|right|Bitwa pod Wiedniem, obraz Jana Krzysztofa Damela
Jan Krzysztof Damel (ur. w 1780 w Mitawie, zm. 30 sierpnia 1840 w Mińsku) – polski malarz i karykaturzysta. Nawiązywał do malarstwa klasycystycznego.
Do szkoły uczęszczał w Mitawie. Od 1799 do 1809 studiował malarstwo na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim u Franciszka Smuglewicza i Jana Rustema, otrzymując tytuł magistra malarstwa. Po studiach pozostał przez kilka lat na uczelni jako wykładowca. Nie później niż w 1816 r. przeprowadził się do Mińska. W tymże roku wstąpił do masońskiej loży Litwin Gorliwy. Z powodu oskarżeń o udział w fałszerstwach Ignacego Cejzyka został skazany i od 1820 do co najmniej 1823 przebywał na zesłaniu na Syberii w Tobolsku. Odwiedził m.in. Tomsk, Irkuck i Jenisejsku (zbiór rysunków i karykatur w Dzienniku podróży po Syberii). Po ułaskawieniu i powrocie do kraju zamieszkał w MińskuDerwojed J., Skalska L., 1975: Damel Jan Krzysztof. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 5, 6..