mały|Grób Juliusza Łukasiewicza na cmentarzu Powązkowskim Juliusz Łukasiewicz (ur. w SokołówceWacław Jędrzejewicz, Juliusz Łukasiewicz w: Juliusz Łukasiewicz. Dyplomata w Paryżu 1936–1939, Londyn 1989, Wyd. Polska Fundacja Kulturalna, , s. 8., Łukasiewicz Juliusz [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, s.103., zm. 6 kwietnia 1951 w Waszyngtonie) – polski działacz niepodległościowy, dyplomata, ambasador.
Życiorys Urodził się w rodzinie Feliksa (1860–1944) i Julii z Chmielewskich (1870–1959). Był bratem Kazimierza (ur. 1893), podpułkownika lekarza Wojska Polskiego.
Po ukończeniu gimnazjum w Żytomierzu podjął studia na Politechnice w Sankt Petersburgu, uczestniczył czynnie w działalności polskich organizacji niepodległościowych. Od 1914 roku w Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Po utworzeniu Polskiej Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego był sekretarzem osobistym prezesa Komisji Aleksandra Lednickiego, a następnie pierwszym sekretarzem Przedstawicielstwa Rady Regencyjnej w Moskwie, wolnomularzCezary Leżeński, Legiony to braterska nuta... czyli od Legionów do masonów, Wolnomularz Polski, nr 40, listopad-grudzień 2003, s.