thumb|Grób Pawła Romockiego na Cmentarzu Powązkowskim Warszawie przed renowacją Paweł Nepomucen Romocki herbu Prawdzic (ur. 17 kwietnia 1880 w Woli Marzeńskiej, zm. 28 czerwca 1940 w Warszawie) – inżynier technolog, major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, poseł na Sejm I kadencji w II RP, radca Izby Przemysłowo-Handlowej w Krakowie w 1935 rokuMonitor Polski z 1935 r. Nr 047, poz. 65..
Życiorys W czasie I wojny światowej w I Korpusie Polskim generała Józefa Dowbora-Muśnickiego, żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej.
Absolwent Politechniki w Hanowerze (Königliche Technische Hochschule) i Instytutu Technologicznego w Petersburgu (Технологический Институт Императора Николая I). Do 1926 działacz Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1920–1922 kierownik Komitetu Przemysłowego przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach 1922–1926 poseł na Sejm RP z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa PracyTadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 471.. W latach 1926–1928 minister komunikacji w rządach Kazimierza Bartla i Józefa Piłsudskiego.