W marcu 1920 roku Artaud przeprowadził się do Paryża. W wieku dwudziestu siedmiu lat posłał kilka swych utworów poetyckich do „La Nouvelle Revue Française”. Prace odrzucono, redaktor napisał jednak list, w którym zachęcił go do korespondencji. W ten sposób powstało dzieło epistolarne Correspondence avec Jacques Rivière – pierwsza poważniejsza praca literacka Artauda, opublikowana w „La Nouvelle Revue Française” w r. 1924Olivier Penot-Lacassagne, « «Antonin Artaud», variation sur un nom», opublikowane: Valérie-Angélique Deshoulières, Poétiques de l’indéterminé: le caméléon au propre et au figuré, Presses Universitaires Blaise Pascal, 1998, s. 288..
Od roku 1924 Artaud należał do ruchu surrealistycznegohttps://web.archive.org/web/20110904041745/http://www.antoninartaud.net/index.php/Biographie, szybko zaczął odgrywać w nim ważną rolę: już w tym samym roku André Breton powierzył mu kierownictwo la Centrale du bureau des recherches surréalistes (Centralne biuro poszukiwań surrealistów). W tym czasie Artaud pisał scenariusze filmowe, poezje i utwory prozatorskie, wiele jego tekstów publikowano w „La Révolution surréaliste”, organie prasowym surrealistów. 10 grudnia 1926 r, gdy w czasie zebrania grupy, rozważano przystąpienie do Parti Communiste Français.