Społecznie angażował się również w działalność w Związku Polskich Lekarzy i Przyrodników. W 1911 r. powrócił do Warszawy, gdzie został dyrektorem oddziału warszawskiego syndykatu Towarzystwa Sprzedaży Wyrobów Rosyjskich Przedsiębiorstw Hutniczych „Prodamet”.

Wielka Wojna i II Rzeczpospolita W czasie wojny mieszkał i pracował w Petersburgu w Rosyjskim Towarzystwie Akcyjnym Granitu, Marmuru i Robót Budowlanych (1915-1916) oraz Towarzystwie Akcyjnym Sosnowieckich Fabryk Rur i Żelaza (1917 r.). Włączył się aktywnie w polski ruch niepodległościowy, angażując się w pracę Zrzeszenia Niepodległościowego oraz Towarzystwa Prawników i Ekonomistów. W początkach marca 1917 r. współtworzył Polski Komitet Demokratyczny w PiotrogrodzieHenryk Bartoszewicz, Polskie ugrupowania polityczne w Rosji wobec problemu niepodległości Rzeczypospolitej (luty–listopad 1917 roku), w: Mazowieckie Studia Humanistyczne, Nr 5/1, 1999, s. 49–50.. W tym samym roku, wraz z przedstawicielami Naczelnego Komitetu Narodowego oraz Stronnictwa Narodowo-Zachowawczego, wystąpił z propozycją powołania przedstawicielstw dyplomatycznych Rady Regencyjnej na Wschodzie, obejmujących swoim działaniem obszar Rosji, Finlandii i Ukrainy. Efektem tego zaangażowania było nawiązanie przez Gliwica współpracy z Radą Regencyjną. Gdy 3 maja 1918 r.