15 maja 1926 r. wszedł do rządu Kazimierza Bartla powołanego w wyniku zamachu majowego, któremu Gliwic wyraził symboliczne poparcie. Na stanowisku ministerialnym był krótko, popadając w konflikt z Piłsudskim, sprzeciwiając się podnoszeniu wynagrodzeń wojskowym przy jednoczesnym pominięciu innych grup zawodowych. O swojej dymisji miał dowiedzieć się z prasy. Po niej był zaangażowany w prace polskiego aparatu dyplomatycznego. W latach 1926–1927 wchodził w skład Komitetu Przygotowawczego Międzynarodowej Konferencji Ekonomicznej w Genewie. Gliwic opowiadał się za powołaniem do życia Ministerstwa Gospodarki Narodowej, mającego koordynować wielkie roboty publiczne i centralizować wysiłki państwa.
W latach 1928–1930 był senatorem RP z listy BBWR, wybrany w województwie białostockimTadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928–1933. Podręcznik zawierający wyniki wyborów w województwach, okręgach i powiatach, podobizny posłów sejmowych i senatorów, statystyki i mapy poglądowe, Wielkopolska Księgarnia Nakładowa Karola Rzepeckiego, Poznań 1928, s. 250., wicemarszałek Senatu, przewodniczący Komisji Skarbowo-Budżetowej SenatuTadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928–1933.