Są nie tylko ciekawe, ale także niezwykle trafne. Długo można by się zastanawiać, co spaja tak przecież niejednorodną Abruzję. Według autora W cieniu Gran Sasso wszystkich Abruzyjczyków łączy muzyka, która jest zawieszona w powietrzu jak rybackie sieci, jak metafora życia i śmierci. Nic dodać, nic ująć”.
Jego żoną jest włoska dyplomatka Laura Ranalli.
Twórczość poezja 1989 – Most przed źródłem (Ruch Artystyczny) 1992 – Porcelana (Carmelitanum) 1999 – Cudne historie (Zielona Sowa) 1999 – Wszystko to więcej (Obserwator) 2002 – Cień kości (Nowy Świat) 2006 – Słona mgła (WBPiCAK) 2010 – Na wynos! (WBPiCAK) 2017 – Ludzkie nieludzkie (Instytut Mikołowski) 2020 – Nieoczy (Instytut Mikołowski) 2023 – Słownik obrazów obcych (Instytut Mikołowski)
proza 2024 – Śmierciorysy (Państwowy Instytut Wydawniczy)
krytyka literacka / eseje 2007 – Bez stempla. Opowieści o wierszach (Biuro Literackie) 2017 – Litewski spleen (Kolegium Europy Wschodniej) 2019 – Po Rzymie. Szkice włoskie (Forma) 2021 – Szczury z via Veneto (Wydawnictwo Czarne) 2023 – W cieniu Gran Sasso. Historie z Abruzji (Wydawnictwo Czarne) 2024 – Rzym. Miasto nad miastami (Wielka Litera) 2025 – Neapol słodki jak sól (Wydawnictwo Czarne)